Kulaklarıma ilerlemekten korkan melodi taneleri yağıyor bu akşam,

İçinde Sen,

Senin Sesin..

Sözlerinle gülüşlerin arasına saplanmış bakıyorum sana öylece..

Sonunda sözlerin kalıyor bana..

Bu asi YAĞMUR dinlemeli artık...

Sevgiye karşılık biz üzüntü dalgası değil de nedir bu?

....

Bir korkuymuş kalbim..

Vazgeçmek nedir bilmeyen inatçı bir çocukmuş,

Ürkek...

Şuurunu yitirdi dokunuşlar bana,

Bağırtılar sessizlik,

Sessizlik ölüm oldu tüm iklimlere..

Benim mevsimim durdu..

Güneş yaza,

Yağmurlar küstü bütün sevdiğim kışlara..

Söz küstü bütün kalemlere,

Her bir adımda,

Bir sonsuzluk,

Yarım kalmış bir düş..

Dünkü romanın sararmış sayfası bugün yanıyor,

Ellerim değil..

Bir tek SEN kaldın vazgeçmek nedir bilmeyen gecelere..

Ve ben SUSUYORUM doğmayan Ay’a,

KOR olmuş hayallere...